Embedded Files
Ons WhatsApp kanaal al eens geprobeerd?
Toeval bestaat niet
Kort na de Tweede Kamerverkiezingen van 2025 schreef mariaberg.eu een column over de tegenstellingen in leef- woon- en stemgedrag tussen Mariaberg en Sint Pieter. Die konden niet groter zijn dan in werkelijkheid het geval is, genaamd: vóór inclusie en migratiepolitiek stemmen, maar ondertussen 'wit wonen' - alles fijn, zolang het maar niet in hún backyard is. Deze opiniërende column kun je hier lezen.
Op 11 februari 2026 schreef De Groene Amsterdammer een artikel over Mariaberg en haar deelbuurten Blauwdorp en Trichterveld en benoemt daarin ook deze tegenstellingen in vergelijking met onder meer Sint Pieter. Toeval of niet: het is een artikel dat de moeite van het lezen meer dan waard is.
Afbeeldingen: politie basisteam Maastricht | Images: Maastricht police station team.
Landverraad
In het gedicht 'Landverraad' wordt de schaduw van de Tweede Wereldoorlog verkend, een tijd waarin trouw en verraad hand in hand gingen en de fundamenten van de samenleving op de proef werden gesteld. Dit gedicht weeft historische reflecties door de geest van het heden, waar de straten gevuld zijn met diverse stemmen en (achtergrond)verhalen. Terwijl oude wonden nog steeds gevoeld worden, roept het vragen op over wat ons bindt en scheidt in een wereld die voortdurend verandert en wat er over is of blijft van de Nederlandse identiteit. Dit gedicht is gemaakt en ingezonden door een inwoonster van Mariaberg.
Ik heb mijn land niet verraden.
Desondanks voelt het zo aan.
Ik heb mijn ogen lang gesloten.
En niet gezien wat mis is gegaan.
Het is een tijd geleden, dat GOD mij een droom gaf
en in die droom, heb ik mogen ervaren, de oude kille grauwe dagen.
Laten we nooit vergeten, waarom zijn al die mensenlevens vergeven,
als we niet in vrijheid kunnen leven?
Veel mensen waren jong en onervaren en die een te hoge prijs moesten betalen.
Over ettelijke jaren, hebben we 't nog over hun heldhaftige daden.
Ik ben een kind van ver na de oorlog.
Pijnlijke herinneringen spoken door mijn hoofd.
Laten we niet nog een keer het verleden herhalen.
We zijn wijs genoeg en niet meer dwazen.
Na 80 jaar hebben veel mensen nog diepe wonden.
Ik vraag me af, wat is hun écht overkomen en wat is hun écht ontnomen?
Hoe kunnen we iedereen eren?
Door twee minuten stilte in acht te nemen,
voor iedereen die voor ons heeft gevochten en gestreden.
Mensen die hun huis en haard moesten verlaten en mensen die in concentratiekampen zaten.
Maar waar denken we aan?
Vrijheid deel je met elkaar.
Met onze kop in het zand,
voelen we ons veilig in ons land.
De waarheid is maar moeilijk te verdragen.
Ik weet niet wat de toekomst brengt.
Je vecht nog steeds voor je bestaansrecht.
Nederland staat op het punt zijn 'kalmte' te bewaren...
Veel mensen geloven in andermans verhalen.
Hoe kunnen we onze eigen identiteit voor de volgende generaties bewaren,
als ons cultureel erfgoed al aan het afbrokkelen is?
Wij hebben langzaam niets meer in de melk te brokkelen.
Een sterk gevoel van eenheid bestaat al niet meer.
Maar dat is weleens anders geweest.
Wat de geschiedenis ons heeft geleerd,
daar zijn we 80 jaar zoet mee geweest.
Om de geleefde geschiedenis betekenis te geven,
mogen we nooit vergeten dat het heden voortkomt uit het verleden.
-Anoniem- Afzender is bekend bij de redactie.
Google Sites
Report abuse